De Nederlandse caravans zijn uitgezwermd
over de Europese wegen,
aangename stilte heerst
in het grotendeels verlaten land.
Onbevolkt door kinderen
liggen de schoolpleinen
zwijgend te zinderen onder de zon,
zelfs de zangvogels maken,
nu het broedseizoen voorbij is,
geen gerucht in bos en tuin.
Geluid komt slechts van onweer soms
en ’s nachts, in klamme slaapkamers, van muggen,
die in de stilte zoemen luid
als bommenwerpers voor een aanval.
De maïs staat reeds hoog,
krekels tjirpen in bermen vol boerenwormkruid,
de Tour de France is bijna weer verreden:
Onherroepelijk is
een van de zomers van mijn bestaan
al weer haast vergleden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten